Kod PKD jest jednym z podstawowych elementów, które warto sprawdzić przy samoidentyfikacji na potrzeby NIS2 i uKSC 2.0. Nie powinien jednak samodzielnie przesądzać o tym, czy organizacja podlega nowym przepisom.
Kluczowe znaczenie ma rzeczywisty charakter prowadzonej działalności i faktyczny zakres świadczonych usług lub wykonywanych zadań.
Dlatego przy samoidentyfikacji warto przeanalizować nie tylko dane ujawnione w KRS i kody PKD, ale również:
- jakie produkty organizacja rzeczywiście oferuje,
- jakie usługi świadczy klientom,
- co wynika z zawieranych umów,
- jakie dodatkowe czynności wykonuje poza główną działalnością.
Ma to znaczenie szczególnie w przypadku organizacji, których model biznesowy rozwijał się przez lata i nie zawsze znajduje pełne odzwierciedlenie w informacjach ujawnionych w rejestrach.
Podobny problem może pojawić się w grupach kapitałowych. Spółka, która formalnie nie jest postrzegana jako „spółka IT”, może w praktyce świadczyć usługi informatyczne, chmurowe lub cyberbezpieczeństwa na rzecz innych podmiotów z grupy.
Możliwa jest więc zarówno sytuacja, w której kod PKD sugeruje działalność objętą uKSC, choć organizacja faktycznie jej nie prowadzi, jak i sytuacja odwrotna – działalność faktycznie wykonywana może mieć znaczenie dla kwalifikacji pod uKSC mimo braku odpowiadającego jej kodu PKD.
Dlatego samoidentyfikacja powinna odpowiadać przede wszystkim na pytanie „co faktycznie robimy?”, a nie wyłącznie „co mamy wpisane w rejestrze?”.
