Reklama suplementów diety do HCPs a oświadczenia zdrowotne – wyrok TSUE w sprawie C-721/24

W niedawnym orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości UE poruszone zostały trzy istotne wątki, które będą miały znaczenie dla intepretowania prawidłowości zarówno oznakowania jak i reklamy z wykorzystaniem oświadczeń zdrowotnych. Choć sprawa dotyczyła reklamy suplementów diety do przedstawicieli służby zdrowia (HCPs), to istotna część wniosków będzie miała znaczenie także dla innych form reklamy oraz innych kategorii żywności, w których dopuszczalne jest stosowanie oświadczeń zdrowotnych.

1. Czego dokładnie dotyczyła sprawa C- 721/24?

17 września 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości UE wydał wyrok w sprawie C-721/24¹Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 17.09.2026 r. w sprawie C-721/24, Vista-Life Pharma i Vista-Life Pharma Belgium EUR-Lex – 62024CJ0721 – EN – EUR-Lex, rozstrzygający istotne wątpliwości dotyczące oświadczeń zdrowotnych w reklamie i etykietowaniu suplementów żywnościowych.

Sprawa zaistniała w związku ze sporem dwóch podmiotów wprowadzających suplementy diety w Belgii. Elementy które były przedmiotem sporu zostały zamieszczone we wkładce reklamowej w czasopismach przeznaczonych dla pracowników służby zdrowia.

Spór dotyczył następujących rodzajów haseł:

• ‘stabilne stężenia w osoczu’,
• ‘produkt Vista-D3 pozwala uniknąć efektu pierwszego przejścia przez wątrobę i degradacji enzymatycznej w układzie pokarmowym’,
• ‘lepiej codziennie niż w bolusie’.

Sprawa dotyczyła trzech kluczowych zagadnień: (1) czy informacje o częstotliwości lub sposobie przyjmowania suplementu mogą stanowić „oświadczenie zdrowotne” w rozumieniu rozporządzenia nr 1924/2006; (2) czy etykieta, prezentacja lub reklama suplementu musi dosłownie powtarzać ustawowe sformułowanie o wielości czynników ryzyka choroby; oraz (3) czy obowiązek ten dotyczy również reklamy pisemnej, gdy stosowne zastrzeżenie znajduje się na opakowaniu produktu.

2. Jakie stanowisko przyjął TSUE?

TSUE orzekł następująco:

1. Art. 2 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia nr 1924/2006, należy interpretować w ten sposób, że stwierdzenia dotyczące częstotliwości przyjmowania lub metody podawania suplementu żywnościowego wchodzą w zakres pojęcia “oświadczenia zdrowotnego” w rozumieniu tego przepisu, w przypadku gdy te zasady o charakterze praktycznym są przedstawiane jako związane z korzystnym wpływem na zdrowie lub z brakiem albo ze zmniejszeniem negatywnego wpływu na zdrowie.
2. Art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 1924/2006, należy interpretować w ten sposób, że nie wymaga on, aby w etykietowaniu danego suplementu żywnościowego, a jeśli ono nie występuje – w prezentacji lub w reklamie dotyczącej tego suplementu – w sposób dosłowny odtworzono zawarte w tym przepisie stwierdzenie, zgodnie z którym “istnieje wiele czynników ryzyka choroby, której dotyczy oświadczenie, i (…) zmiana jednego z tych czynników ryzyka może wywierać korzystny wpływ lub nie wywierać go”, o ile to etykietowanie, ta prezentacja lub ta reklama zawierają stwierdzenie informujące konsumenta w sposób rzetelny, jasny i łatwy do zrozumienia o tych dwóch elementach. (por. pkt 73 oraz pkt 2 sentencji).
3. Art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 1924/2006, należy interpretować w ten sposób, że nie wymaga on, aby reklama pisemna mająca na celu promowanie suplementu żywnościowego i zawierająca oświadczenie o zmniejszaniu ryzyka choroby zawierała również stwierdzenie wskazujące, że choroba, do której odnosi się to oświadczenie, wiąże się z wieloma czynnikami ryzyka i że zmiana jednego z tych czynników ryzyka może wywierać korzystny wpływ lub nie wywierać go, jeżeli stwierdzenie to znajduje się na samym opakowaniu tego suplementu.

3. Praktyczne znaczenie wyroku

Na bazie wyroku warto wskazać następujące praktyczne wnioski i rekomendacje:

• wyrok potwierdził po raz kolejny, że materiały reklamowe suplementów diety kierowane do przedstawicieli służby zdrowia (HCPs) wymagają szczegółowej weryfikacji w zakresie przepisów dotyczących oświadczeń zdrowotnych;
• komunikacja dotycząca częstotliwości stosowania/specyfiki podania produktu, bardzo częsta w praktyce w materiałach do HCPs, może w niektórych sytuacjach podlegać pod przepisy dotyczące oświadczeń, co może prowadzić do ograniczeń w zakresie stosowanie tego typu komunikatów;
• można podchodzić z większą elastycznością do formułowania obowiązkowej informacji – zastrzeżenia: “istnieje wiele czynników ryzyka choroby…”;
• rekomendowane jest ponowne zweryfikowanie materiałów reklamowych, które odnoszą się do częstotliwości/sposobu podania danego produktu, zarówno kierowanych do HCPs jak również tych kierowanych do konsumentów.

***

W razie jakichkolwiek pytań lub wątpliwości zapraszamy do kontaktu.

• 1
  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 17.09.2026 r. w sprawie C-721/24, Vista-Life Pharma i Vista-Life Pharma Belgium EUR-Lex – 62024CJ0721 – EN – EUR-Lex