9 lipca 2026 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C‑234/25 (Sky Österreich) dotyczącej zgodności z prawem wyłączenia konsumentowi prawa do odstąpienia od umowy.
Sky Österreich jest austriacką prywatną spółką telewizyjną oferującą m.in. usługę streamingu na terytorium Austrii. Treści cyfrowe są udostępniane z serwera, do którego klienci uzyskują dostęp za pośrednictwem linku lub aplikacji na swoich urządzeniach końcowych.
Mogą oni oglądać programy objęte abonamentem na żywo („live”) oraz na żądanie („on demand”). W zależności od zakresu licencji możliwe jest również pobranie treści na urządzenie i odtworzenie jej bez dostępu do Internetu. Pobrana treść może zostać obejrzana tylko raz, a oglądanie musi zakończyć się w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia pobierania.
Sky Österreich oferuje subskrypcje streamingowe w dwóch pakietach – „Sport & Live TV” oraz „Fiction & Live TV”. Przy zawieraniu umowy dotyczącej tych usług konsument musi zaakceptować postanowienie, zgodnie z którym wykonywanie umowy rozpoczyna się przed upływem 14‑dniowego terminu na odstąpienie od niej. W praktyce oznacza to, że aby skorzystać z oferty Sky Österreich, konsument musi zrzec się prawa przysługującego mu z tytułu zawarcia umowy na odległość.
Praktyka Sky Österreich została zakwestionowana przez austriackie stowarzyszenie ochrony konsumentów (Verein für Konsumenteninformation) przed sądem krajowym. W toku postępowania stowarzyszenie argumentowało, że subskrypcje streamingowe stanowią „usługę cyfrową” a nie „treści cyfrowe” w rozumieniu przepisów dyrektywy (UE) 2019/770 w sprawie niektórych aspektów umów o dostarczanie treści cyfrowych i usług cyfrowych1Definicje zawarte w dyrektywie (UE) 2019/770 w sprawie niektórych aspektów umów o dostarczanie treści cyfrowych i usług cyfrowych stosowane są w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, która reguluje prawo do odstąpienie od umowy i odsyła do dyrektywy 2019/770 w zakresie definicji „treści cyfrowych” i „usługi cyfrowej”..
Zgodnie z tą dyrektywą treści cyfrowe to dane wytwarzane i dostarczane w postaci cyfrowej. Natomiast usługa cyfrowa oznacza:
- usługę pozwalającą konsumentowi na tworzenie, przetwarzanie i przechowywanie danych lub dostęp do danych w postaci cyfrowej lub
- usługę umożliwiającą wspólne korzystanie z danych cyfrowych przesłanych lub wytworzonych przez konsumenta bądź innych użytkowników, albo inną formę interakcji przy wykorzystaniu takich danych.
Powyższe stanowisko stowarzyszenia podzielił TSUE. Wskazał, że udostępnianie usługi streamingowej, dzięki której konsument może uzyskać dostęp, za pośrednictwem hiperłącza lub aplikacji, do danych cyfrowych przechowywanych na serwerze, a następnie oglądać je na żywo, na żądanie lub offline po pobraniu ich na własne urządzenie, nie stanowi dostarczania treści cyfrowych.
Jest to świadczenie usługi cyfrowej – w szczególności, gdy oferta serwisu ma charakter dynamiczny i wykracza poza zwykłe, stałe lub ciągłe udostępnianie określonych treści.
TSUE zwrócił również uwagę, że oferta platform streamingowych podlega modyfikacjom dokonywanym przez obie strony stosunku prawnego. Z jednej strony użytkownik tworzy playlisty lub listy ulubionych treści. Z drugiej strony dostawca projektuje i modyfikuje ofertę w taki sposób, aby dostosować ją do indywidualnych zachowań i preferencji użytkownika lub wpływać na sposób korzystania z usługi, na przykład poprzez rekomendowanie określonych treści.
Zdaniem TSUE okoliczności te dodatkowo przemawiają za uznaniem subskrypcji streamingowej za usługę cyfrową, a nie treść cyfrową. Decydujące znaczenie ma bowiem dynamiczny i spersonalizowany charakter takiej oferty.
Zakwalifikowanie usługi streamingowej jako usługi cyfrowej powoduje, że wyłączenie prawa konsumenta do odstąpienia od umowy jest niedopuszczalne. Czternastodniowy termin do odstąpienia od umowy służy bowiem zapoznaniu się z usługą i ocenie, czy spełnia ona oczekiwania konsumenta.
Ostatecznej oceny w postępowaniu krajowym dokona austriacki sąd najwyższy (niem. Oberster Gerichtshof). Niezależnie od tego, wyrok TSUE stanowi istotną wskazówkę interpretacyjną i wzmacnia pozycję konsumentów na rynku usług cyfrowych.
Uznając, że platformy streamingowe oferujące rekomendacje, personalizację treści oraz stale modyfikowaną ofertę świadczą usługi cyfrowe, a nie jedynie dostarczają treści cyfrowe, Trybunał przyznał pierwszeństwo funkcjonalnemu charakterowi usługi nad jej techniczną formą.
Dla dostawców platform streamingowych orzeczenie oznacza konieczność rewizji dotychczasowych umów zawieranych z konsumentami oraz procedur ich zawierania.
***
- 1
Definicje zawarte w dyrektywie (UE) 2019/770 w sprawie niektórych aspektów umów o dostarczanie treści cyfrowych i usług cyfrowych stosowane są w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, która reguluje prawo do odstąpienie od umowy i odsyła do dyrektywy 2019/770 w zakresie definicji „treści cyfrowych” i „usługi cyfrowej”.
